تعیین سن نمونه‌های صدف سواحل جنوبی ایران به روش سالیابی با رادیو‌کربن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه پژوهشی شیمی، پژوهشکده علوم هسته‌ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای، سازمان انرژی اتمی ایران، صندوق پستی: 836-14893، تهران ـ ایران

چکیده

در این تحقیق جهت تعیین سن صدف‌های فسیلی بدست آمده از مناطق سواحل جنوبی ایران روش سالیابی با رادیوکربن مورد استفاده قرار گرفته است. بطور کلی سالیابی با رادیوکربن در بسیاری از رشته‌ها مانند باستان‌شناسی، زمین‌شناسی و اقیانوس‌شناسی کاربرد وسیعی دارد. در این روش پس از انجام مراحل اولیه فیزیکی و شیمیایی بر روی نمونه‌ها با استفاده از دستگاه سنتز بنزن، کربن به بنزن سنتز شد. بنزن سنتز شده حداقل به میزان یک گرم با مقدار 12 میلی‌لیتر سنتیلاتور تجاری Hisafe3 مخلوط گردید. جهت تعیین میزان غلظت پرتوزایی 14C از دستگاه شمارنده سنتیلاسیون مایع استفاده شد. با استفاده از مقادیر بدست آمده از اندازه‌گیری بتای نمونه‌های سنتزی برحسب شمارش بر دقیقه (cpm) و شمارش نمونه بنزن سنتز شده از استاندارد مدرن اگسالیک اسید، محاسبه سن روی نمونه‌ها انجام گرفت. نتایج بدست آمده، سن 8 نمونه مورد بررسی را برحسب BP (قبل از سال 1950) در محدوده مقادیری از ٢١۰ تا ۳٨٩۰ سال نشان داد. بازده دستگاه شمارنده سنتیلاسیون مایع بکار رفته در این اندازه‌گیری‌ها برای شمارش ذرات بتای رادیوکربن حدود ٩٢% و میزان خطای محاسبه نتایج برای نمونه‌هایی با سن کم 40± سال و برای نمونه‌های با قدمت زیاد 100± سال بدست آمد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Age Determination of Fossil Shell Samples from Southern Shores of Iran Using Radiocarbon Dating

نویسندگان [English]

  • F Asgharizadeh
  • B Salimi
  • M Ghannadi Maragheh
  • O Hojaghani
چکیده [English]

In this study, the method of radiocarbon dating was applied to determine the age of fossil shell samples, obtained from southern shores of Iran. The radiocarbon (14C) dating method has been applied in many fields, including oceanography, geology, and archaeology. In this method the sample is pretreated in physical and chemical procedures,then using a Benzene Synthesis System, benzene (C6H6) is synthesized from the sample. One gram of the synthesized benzene is added into a teflon counting vial containing 12ml scintillator Hisafe3. In order to count and determine the radioactivity concentration of beta particles emitted from radiocarbon, the liquid scintillation counting method is applied. The age determination of fossil samples has been carried out by using count per minute (cpm) values from beta counting of 14C in synthesized samples comparing to the obtained results from Oxalic Acid Modern Standard. For 8 shell samples studied, the determined ages are in the range of 210-3890 years, according to Before Present (BP; before 1950). The efficiency of Liquid Scintillation Counting system for 14C is calculated to be about 92% and the calculation error for the low age samples was ±40 years and for the high age samples was ±100 years, respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Radiocarbon Dating
  • Liquid Scintillation Counting
  • Archaeological Specimens
  • Carbon-14
  • Benzene

 

H. Nada, B. Jadranha, “Measurement of low 14C activities in a liquid scintillation counter,” radiocarbon, 46 (1), 105-116 (2004).

 

  • H. Toyoizum, KH.A. Arslanove, M. Kato, K. Masuda, H. Miyahara, Y. Muraki, T. Murata, T. Uemura, “The application of radiocarbon techniques to environmental monitoring,” Proceeding of ICRC (2001).

     

  • M. Stuiver and P.D. Quay, “Atmospheric 14C changes resulting from fossil fuel CO2 release and cosmic ray flux variability,” Earth plan. Sci. LETT, 53, 349-362 (1981).

     

  • E. Bard, B. Hamelin, R.G. Fairbanks, A. Zindler, “Calibration of the 14C time scale over the past 30000 years using mass spectrometric U-Th ages from Barbados corals,” Nature, 345, 405-410 (1990).

     

  • Mc Cormac, F.G, “Liquid scintillation counter characterization, optimization and benzene purity correction,” Radiocarbon, 37, 2, 593-599 (1992).

     

  • H. Kojola, H. Polach, J. Nurmi, Oikari, “High resolution low-level liquid scintillation beta- spectrometer,” Int. J. Appl. Rad. Isot, 35, 949-952 (1984).

     

  • M. Stuiver, H. Polach, “Discussion reporting of 14C data,” Radiocarbon, Vol. 19, No. 3 (1977).